Klawiterapia

WPROWADZENIE DO KLAWITERAPII
CO TO JEST REFLEKSOTERAPIA?

Refleks, to w języku łacińskim to odruch. Refleksoterapia jest częścią medycyny odruchowej, a jednocześnie częścią wiedzy o odruchach (refleksoterapii). Pojęcie medycyny, zawiera w sobie element diagnozy oraz terapii. Refleksoterapia jest sposobem terapii (leczenia) opartym na odruchach nerwowych i ich efektach.
Odruch nerwowy powstaje w efekcie drażnienia receptorów nerwowych rozmieszczonych w powłokach ciała czyli skórze i błonach śluzowych (dermatomie), mięśniach (miotomie), okostnej (sklerotomie), i bezpośrednio nerwów (neurotomie).
Wiedza ta jest bardzo przydatna, gdyż pozwala sterować takimi spontanicznymi cechami organizmu, jak; samoregulacja, samonaprawa, regeneracja, samozdrowienie.
Cechy te posiada każdy żywy organizm, stąd też powiedzenie; ,,póki życia, póty nadziei’’ jest bardzo prawdziwe i optymistyczne. Jest nadto racjonalne. Umiejętność wykorzystania refleksologii do sterowania efektami odruchów daje wręcz nieograniczone możliwości sterowania funkcjami organizmu. Jest to upragniona przez ambitnych lekarzy możliwość osobistego i bezpośredniego wpływania na funkcje organizmu, regulowania ich w zaplanowany sposób, bez szkodliwych efektów ubocznych jakie, często daje faworyzowana i nadużywana farmakoterapia.
Terapia odruchowa pozwala podłączyć się do ośrodków nerwowych, wskazując choremu organizmowi miejsca, w których potrzebna jest naprawa czy regulacja funkcji-zostawiając do uznania Naturze, jak głębokie i intensywne mogą i mają to być zmiany.
Aby uzyskać efekt terapeutyczny, wbrew pozorom i obecnym lekarskim przyzwyczajeniom nie jest konieczne drobiazgowe kliniczne czy laboratoryjne rozpoznanie, do którego lekarze stosujący farmakoterapię przywiązują takie znaczenie.
Natura sama wyznacza sobie cel i go realizuje. Lekarz ten cel wskazuje. Współczesna nam nauka medyczna i przyrodnicza wciąż jest bardzo uboga w stosunku do całości wiedzy o funkcjonowaniu organizmów. Wstyd z tego powodu czy złość są tu nie na miejscu. Wskazana jest pokora, która powinna cechować przyrodnika, jakim bez wątpienia jest lekarz!

CO TO JEST KLAWITERAPIA ?

Klawiterapia  jest nowym terminem medycznym,  a to,  co się pod nim kryje istnieje dopiero od lat xx wieku. Twórcą jej jest polski psycholog,  dr Ferdynand Barbasiewicz. Jest ona sumą wszystkich systemów refloksoterapi; mikrounktur i korpopunktury. Mechanizm jej działania tłumaczy się w oparciu o uznaną naukową wiedzę medyczną opartą na neurologii i anatomii (zwłaszcza układu nerwowego) nie zaś jak w klasycznej akupunkturze chińskiej – o spekulatywną teorię energii  ,,Si’’ (Czi), teorię ,,pięciu elementów’’ i ich przemian,  narządów pustych i pełnych’’ i itp.

Jest to jednak różnica tylko ideologiczna, bo tak jak refleksoterapia jest współczesną kontynuacją akupunktury,  wykorzystującą jej bogate praktyczne osiągnięcia,  rozwijającą  je twórczo i tłumaczącą efekty w oparciu o znaną i aprobowaną wiedzę medyczną,  tak klawitwrapia, będąc ukoronowaniem i sumą całej refleksoterapii, pozostaje tym samym w związku z akupunkturą

Klawiterapia należy do grupy terapii odruchowych. Nie posługuje się elektroniką. Przy usprawnianiu wykorzystuje znane organizmowi odruchowe procesy fizjologiczne samonaprawcze. Uruchamiane są one nieinwazyjnym, ręcznym stymulowaniem (bodźcowaniem). Zabieg wykonuje się na skórze nad ośrodkowym i obwodowym układem nerwowym za pomocą tzw." klawików " (clavus - gwóźdź). Klawiki wykonane są ze stali chirurgicznej kwaso żaro-odpornej. Proces stymulacji odbywa się planowo poprzez receptory zgrupowane w skórnych strefach projekcyjnych i punktach biologicznie aktywnych, znanych także z akupunktury. Dzięki wykorzystaniu klawiterapii dochodzi do pobudzenia punktów odpowiedzialnych za zaburzenia wywołane w organizmie. Klawiterapia ma szerokie zastosowanie w leczeniu wielu schorzeń m.in. choroby układu nerwowego, układu krążenia, schorzenia kręgosłupa typu skolioza, dyskopatia i wiele innych.

Po raz pierwszy oficjalnie klawiterapia została poddana klinicznej weryfikacji w 1988 r., w Klinice Neurologicznej Instytutu Medycyny Klinicznej MSW. Uzyskano wysokie  wyniki w usprawnianiu osób chorych na:
•    nerwice, liczne i złożone zespoły bólowe (migreny i czynnościowe bóle głowy, neuralgie nerwów czaszkowych, rwy, mięśniobóle),
•    schorzenia psychosomatyczne (astmę, chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego),
•    alergię i katar sienny,
•    nadciśnienie tętnicze i zaburzenia naczynioruchowe,
•    a także w resuscytacji i reanimacji.

Metodą klawiterapii można skutecznie usprawnić zakłócenia lub zagrożenia istniejące w organizmie, czego nie osiągnie się w żaden inny sposób znany współczesnej medycynie.
Zabiegami klawiterapii można sprawnie znieść napięcia ośrodkowe w mózgu oraz przywrócić prawidłowe potencjały nerwowe, a nawet przywróć utracone przewodnictwo nerwowe, będące często bezpośrednią przyczyną zaburzeń czynnościowych, bólów, niedowładów, różnych chorób opornych lekowo, a także poważnych zmian zwyrodnieniowych, patologicznych, jak również niektórych nowotworów.
Dzięki uruchomieniu procesów samonaprawczych organizmu w obrębie narządów i tkanek (w tym nerwowej), wywoływane są procesy regeneracyjne, tak trudne do osiągnięcia w inny sposób. Odbudowa (regulacja i regeneracja) jakości i ilości własnej krwi, układu wydzielania wewnętrznego i układu pokarmowego - pozwala leczyć chorego jego najsilniejszą bronią - własną krwią. Proces odbudowy następuje w zależności od stanu organizmu chorego w okresie od 3 do 14 dni kuracji.

Usprawnienie - wymuszenie regulacji naczynioruchowej pozwala na usunięcie zaburzeń naczyniowych, stanu zapalnego, poprzez lepsze dotlenienie, odtrucie i dokrwienie tkanek, prowadzące do przywrócenia właściwego pH, płynów śródtkankowych i spektakularnego często wchłonięcia płynów obrzękowych. Regulacja funkcji ośrodka naczynioruchowego pozwala zoptymalizować pracę serca i sprowadzić ciśnienie tętnicze do wartości prawidłowych. Klawiterapię można z powodzeniem stosować w różnych dziedzinach klinicznych, a zwłaszcza przed operacją chirurgiczną i w przebiegu rehabilitacji medycznej, skracając wielokrotnie czas powrotu do zdrowia. Zabiegi można wykonywać w różnych miejscach (np. w: domu, gabinecie osoby wykonującej zabiegi klawiterapii), nie koniecznie w szpitalu czy przychodni.

Zobacz także: